Hi, I’m Kaye, a graduating student from Davao, and my partner is currently preparing for his training. We were completely shocked when we found out that I was pregnant, especially since I was expecting my period back in November 2025.

My last menstruation was around the last week of October. Yes, dili gyud consistent akong cycle, pero usually one month ra gyud ang pagitan. So pag December, nag pregnancy test ko with my partner, and it turned out positive gyud siya. Kulbaan kaayo mi ug wala gyud mi kabalo unsa among buhaton.

Hindi na namin alam ang gagawin namin. We are both not ready graduating pa, wala pang stable income, and daghan pa kaayo mi ug plano sa among future. Kami lang gyud duha ang nakabalo, and I guess wala ra pud kaayo nagduda ang mga tao sa akong palibot because I didn’t have the usual signs of pregnancy like vomiting, nausea, or hilo. Murag normal ra gihapon ko tan-awon every day, mao siguro wala gyud naka bantay. Because of that, we made the very difficult decision to end the pregnancy. Lisod kaayo siya nga decision, and until the end, kami ra gyud duha ang nagdala sa tanan.

Sa sugod, nag try mi ug natural methods. Nag inom ko ug panyawan nga nilaga for almost one week, usa ka baso every 2 to 3 hours but walay effect. Nag try pud ko ug serpentina capsules nga napalit sa TikTok. Bisan kabalo ko nga para ra to sa delayed menstruation, nagbakasakali lang gyud ko. Pero wala gihapon nahitabo, and every failed attempt made me more anxious and scared.

 

Pag abot sa January or February, naka kita mi ug PRJCT 486 online. Naga duha-duha gyud mi sa una kay basin scam ra, labi na lisod kaayo mangita ug kwarta. Pero despite sa among doubts, nag reach out gihapon mi. Okay na unta mi mag proceed, pero napugngan napud tungod sa kwarta. That time, grabe among stress kay nag sige na mi ug huna-huna unsa among next step.
Wala nami kabalo unsa among buhaton ato nga time. Na pressure nami ug nahadlok kay nag kadugay na. Every day murag naay bigat nga among gidala, mentally and emotionally draining kaayo. Finally, nag decide gyud mi nga mudayon. Pag end sa March, naka avail nami sa meds, and thankfully dali ra niabot ang package.

 

Nag start ko sa procedure pag April 9, ug nahuman pag April 11. Successful siya, pero dili gyud sayon. Grabe ka lisod both physically and emotionally. Naay moments nga gusto na ko mu give up tungod sa kasakit ug kahadlok, pero nagpadayon ko. Tiis lang gyud ug follow sa instructions, even when it felt overwhelming.

 

Isa sa pinaka thankful ko kay gitabangan ko nila without judgement. Wala gyud ko nila gi judge, instead gi guide ko nila step by step. Dako kaayo na nga butang para nako kay vulnerable kaayo ko ato nga time. Every time naa koy pangutana or need reassurance, naga reply dayon si Doc. Ilang support kay dako kaayo ug tabang para ma ease akong kahadlok ug kabalaka.

 

This journey was very rough, sakit gyud siya emotionally ug physically, pero thankful gihapon mi kay wala mi naka experience sa uban nga na scam or napalpak before naka kita ug sakto nga help. We felt lucky in a way nga naka kita mi ug tarong nga support system during one of the hardest moments sa among life.

 

Daghang salamat kaayo PRJCT 486, especially kang Sir Alex ug Doc, ug sa tanan nga people behind ani. Maka assure gyud mo nga legit sila ug ihatag nila ang complete details. Ang importante lang gyud kay mag basa ug tarong, mosunod sa instructions, ug magpakatatag.

Bisan lisod, this experience taught us a lot about responsibility, choices, ug reality sa life. Dili sayon among naagian, pero nalampasan namo together, magtinabangay, ug magpadayon sa life.